Erfgoed in Westerlo
Geschiedenis
Van historische Kempische hoeve tot bijzondere ontmoetingsplaats.
Historiek
Meer dan drie eeuwen geschiedenis.
De zogenaamde ‘Ambrosiushoeve’ werd in 1696 aangekocht door de abdij van Tongerlo en in 1718 heropgebouwd. Van die wederopbouw getuigde het jaartal in gesinterde baksteen ter hoogte van de kopgevel van het woonhuis.
De hoeve werd reeds opgetekend in de Ferrariskaart (1771–1777) als een L-vormige boerenwoning uit 1718 met later toegevoegde aanpalende stal en een ten zuidwesten daarvan gelegen rechthoekige constructie.
Beschrijving
Een karakteristieke Kempische hoeve.
De Ambrosiushoeve bestaat als geheel uit een boerenwoning met aanpalende stal en ten noordoosten daarvan een losstaande rechthoekige schuur. De bescherming als monument omvat de boerenwoning met aanpalende stal.
Vóór de verbouwing rond 2009 kwam de boerenwoning voor als een verankerde baksteenbouw met gekalkte banden, rechthoekige muuropeningen met houten lateien en een houten kozijndeur met geprofileerde tussendorpel. In de westgevel bevonden zich een verlaagd opkamervenster en een getoogd betralied keldervenster. De noordoostelijke hoek had een bewaarde moosbank.
Beschermd monument
Erfgoed dat blijft leven.
Deze boerenwoning met stal, horend bij de Ambrosiushoeve, was een tijdlang in handen van de abdij van Tongerlo. De hoeve geldt als representatief voorbeeld van de Kempische hoevebouw, maar werd omstreeks 2009 grondig verbouwd.